New Forum Created for Caparci

A forum has been created to help Caparci connect around the world. Please join, visit, and contribute to the discussions in the forum. There is also a chatroom available for online members to chat with each other. Click on the link below or on the link located in the upper right hand corner of this page.

www.capari.yuku.com

Please contact me if you are interested in helping me with this blog, the upcoming website, and/or the forum. :-D

Ship Records of Men from Capari, Macedonia, Arriving in the USA (1906 & 1907)

List of Passengers with Men from Capari Arriving in the USA (1906 & 1907)

I was extremely excited to find ship records with people from Capari listed as passengers. While searching through English language records from that time period, it is important to search both Capari and Tsapari. Also, many of the names of the men from Capari are misspelled on the documents and when entered into the databases. I included what I believe to be the correct spellings of the names next to the spellings that are listed in the databases. If I have made any mistakes, please contact me. :)

Before you view the images it also important to know that not only did they butcher the spellings of the names, but they also went back and changed how the men identified themselves. On both records, under "Race or People" Macedonian is initially written and under "Nationality (country of which citizen or subject)" Bulgaria and/or Turkey is written in. (This was during the time that Macedonia was occupied.)

Unfortunately, on both records, Macedonian has been crossed out with a different pen and handwriting and replaced with Bulg, Bulgarian, or Turkey. Also, Bulgaria has been crossed out with a different pen and handwriting and replaced with Macedonia. At the bottom of the ship records, "Race or People" is defined as being "the stock from which they sprang and the language they speak" with a statement saying "List of races will be found on the back of this sheet." I'd like to see a copy of the back of the sheet. I'm almost certain Macedonian was not listed at that time, while Bulgarian was. This may explain why someone went back with a different pen and crossed out Macedonian, even though the men from Capari identified themselves as Macedonians.

100 years have passed and people are still attempting to change our identity.

100 years later and we are still Macedonians.

S.S. Lucania
Sailing from Liverpool - March 31, 1906
Arriving at Port of New York - April 7, 1906

Final Destination
The Casparis Stone Company Floor? 2
Kenneth, Indiana USA
Going to join friends Naoum Toleff (Naume Tolev/Talev?), Christo Dinoff (Risto Dinov?) Nicola Petreff (Nikola Petrev?), Naoum Dimitreff (Naume Dimitrev?), and Gache Toleff (Goshe/Goce Tolev?/Talev?).

Passengers from Tsapari (Capari)

6. Laze Stavreff (Laze Stavrev?)
7. Gache Stavreff (Goshe/Goce Stavrev?)
8. Traitche Blyeff (Trajche Blazev?)
9. Vaoum Goscheff (Naum Goshev?)
10. Koste Nibreff (Koste Nitrev?)

S.S. Ivernia
Sailing from Liverpool - March 9, 1907
Arriving at Port of Boston, Massachusetts, USA - March 28, 1907

Final Destination -
The Casparis Stone Company Floor? 2
Kenneth, Indiana USA
Going to join friends Apostol Lazeff Sazdanoff (Apostol Laze Sazdanov), Tane Petreff (Tane Petrev?), Moise Ivantcheff (Mojse Ivanchev?), Nicola Petreff (Nikola Petrev?), Moise Jovancheff (Mojse Jovanchev?), Mihail Gacheff (Mihajl Goshev?) Jovan Tantcheff (Jovan Tanchev?), Riste Dineff (Riste Dinev?).

Passengers from Tsapari (Capari)

1. Kateff Haamn Dantcheff (Naume Kote Donchov)
2. Velian Krsteff (Veljan Krstev?)
3. Tador Gheorghieff (Todor Gjorgiev?)
4. Costandin Petreff (Kostadin Petrev?)
5. Nicola Vassileff (Nikola Vasilev?)
6. Lazar Petreff (Lazar Petrev?)
7. Spiro Gacheff (Spiro Goshev?)
8. Lazor Andanoff (Lazar Andonov?)
9. Costandin Spiroff (Kostadin Spirov?)
10. Tachka Grozdanoff (Tashko Grozdanov?)
17. Ghiorghi Jovantcheff (Gjorgi Jovanchev?)


S.S. Ivernia
Sailing from Liverpool - March 9, 1907
Arriving at Port of Boston, Massachusetts, USA - March 28, 1907

Final Destination -
? 27, Vicksburg?, Indiana
Going to join friend Mitre Petreff (Mitre Petrev?).

Passengers from Tsapari (Capari)

13. Costandin Vassileff (Kostadin Vasilev?)
16. Rizan Tasseff (Rizan Tasev?)

Avstralija - Maskin Bal na Caparci po povod Vasilica-Nova godina po stariot kalendar

Sydney, Australia - Maskin Bal na Caparci po povod Vasilica-Nova godina po stariot kalendar

http://www.moca.org.au/gallery/p.php/46

Моликите раѓаат божикни украси

http://www.vest.com.mk
Година: 8 Број:2502 Сабота 10/18/2008

НЕСЕКОЈДНЕВНА БЕРБА НА ПЕЛИСТЕР
Моликите раѓаат божикни украси
Кукуличките, како што ги викаат битолчани шишарките на моликата, може да ги бере само оној што има мускули и добра кондиција, оти за да стигне до нив берачот треба да се изјазли по молики високи и до 25 метри

На почетокот на септември жителите од потпелистерските села Трново, Магарево, Ротино и Цапари се подготвуваат за најголемиот предизвик во годината - бербата на шишарките од молика. Со вреќи на рамо се качуваат на планината и собираат кукулички, како што ги нарекуваат шишарките во овој крај. Бербата може да трае до крајот на октомври, се додека има сонце и вистински не заесени.
Собраните плодови од ендемичниот бор ги откупува Националниот парк Пелистер кој потоа им ги препродава на трговци од Германија и од Италија кои, пак, ги нудат на пазарот во Европа како божикни украси. Од шишарките се користи и смолата. Од неа се прават есенцијални масла.
Четириесет и седумгодишниот Димитраки Штериовски од Трново, кој собира шишарки цели 35 години, вели дека бербата воопшто не е лесна. Освен што берачите треба добро да го познаваат Националниот парк, секој од нив треба физички и кондиционо добро да е поткован и да ја знае техниката на берење за да не ја оштети ендемичната шума. Потребни се мускули и кондиција, објаснува Штериовски, оти за добра заработувачка, берачите дневно треба да се качат на дваесетина молики од по 25 метри.
На Штериовски, кој го затековме како собира шишарки на Пелистер, му требаа само две минути да се најде на врвот од една молика од триесетина метри. Ни рече дека сакал, не сакал, мора да дојде до врвот на дрвото, оти таму се кукуличките кои ги бараат трговците од Европа. Тие го откупуваат само годинешниот род оти е посветол и поубав од ланскиот. Освен што треба да внимаваат на квалитетот на родот, собирачите мора да обезбедат и посебна амбалажа. Шишарките се пакуваат во издупчени најлонски вреќи за да може да циркулира кислород и да не ги фати запурнина додека патуваат во Европа.
Откако Штериовски ја наполни вреќата, внимателно се симна од моликата. Вели, слегувањето е најтешкиот дел од берењето, оти е многу опасно. "Може да стапнеш на некоја сува гранка и да се испокршиш", кажува Димитраки.
Тој објаснува дека постојат два начина на берење шишарки - традиционален, кога шишарката се откинува од гранката и се фрла на земја, и модерен, кога собраниот плод уште на дрво се става во вреќа.
"При традиционалната берба, кога ја фрламе шишарката на земја, семето од неа се распрснува на сите страни и ја обновува шумата. А со модерниот начин на берење семето останува во шишарката, од каде што го вадиме, го пакуваме и му го продаваме на Националниот парк, кој потоа го користи за пошумување", раскажува Штериовски.
Берачот на шишарки вели дека од собирање шумски плодови искусните берачи можат да заработат и до 8.000 евра годишно.
"Националниот парк Пелистер годинава ни понуди добра откупна цена. Семето од моликовите шишарки ни го откупува по 300 денари за килограм, а за 1 килограм шишарки ни дава по 35 денари, но годинава родот е слаб. Лани откупната цена на шишарките беше многу ниска, само 25 денари за килограм, поради што немаше голем интерес за собирање, а имаше богат род", вели Штериовски.
Берачите уште оваа година знаат каков ќе биде родот следната година. Тоа го гледаат од пупките кои ги имаат пуштено гранките на моликата, а од кои следното лето ќе се развијат нови шишарки.
Сашо Мицевски, директор на јавната установа Национален парк Пелистер, вели дека досега се собрани околу 5.000 килограми или околу еден шлепер шишарки за извоз, а крајната откупна цена која ја плаќаат странските откупувачи се движи до 2 евра.
"Парите кои ги заработуваме се користат за опстојување на јавната установа. Тоа не се некои големи приходи, но не се ни за занемарување", вели Мицевски.
Според него, традицијата на берба на шишарки е задржана уште од поранешна Југославија. За време на СФРЈ, извозот на собраните шишарки од Националниот парк Пелистер одел преку словенечки шумски претпријатија, а по осамостојувањето извозот го реализираат трговски друштва.
"Тие земаат минимален процент од 2 до 3 отсто за направената услуга. Така беше до лани. Годинава јавната установа извади извозна дозвола, па сами ќе се обидеме да најдеме купци во странство", вели Мицевски.
Тој додава дека ако има добра цена и ако годината е родна, може да има и доста добри приходи од продажбата на украсните шишарки. Во минатото, вели Мицевски, имало години кога од Македонија се извезувале и по 25.000 килограми моликови шишарки кои на Националниот парк му носеле заработувачка од 50.000 евра.

Ирена Смиљанска
Фото: В. Тануровски

***

Кукуличките најбарани во странство

Странците ги бараат моликовите шишарки оти се многу поубави и поголеми од шишарките кои ги раѓаат другите видови борова шума. Откако на пареа од нив ќе ја исцедат смолата, трговците ги премачкуваат со лак и им ги нудат на цвеќарниците и на продавниците за сувенири.
Пелистерските кукулички, вака дотерани, најчесто стануваат главен детаљ на божикните икебани и елки или од нив се изработуваат најразлични фигури кои се продаваат како украси.

http://www.vest.com.mk/default.asp?id=158447&idg=8&idb=2502&rubrika=Revija

Sveta Petka

St. Petka's Monastery was built in the 16th century, while the existing monastic church was built in the 19th century. For a long time, this monastery was under the Diocese of Ohrid, while being within the administrative boundaries of the County of Bitola. The monastery was in a rather poor state of repair until 1724, when, as historical evidence shows, it was restored by a priest named Dionysius. The fire that broke out in the late 19th century consumed its iconostasis, icons and most of the church's contents However, the damaged sections were soon restored with the help of the congregation. the church occupies the centre of the monastery, its east, south and west walls being flanked by the monastic chambers whose high balconies are connected and form a single ensemble. The congregation flocks to this monastery every August 8th to celebrate the monastery's feast.

Sveta Petka - 2008

Sliki od Capari - Leto 2007

Here are some pictures I took last summer. Enjoy! :)

(If you double click on the picture, you'll be able to see it in its original size.)

Цапарчани се збратимија со викинзите од Хоксхед

www.dnevnik.com.mk
Број 2141 сабота, 18 март 2006

МАКЕДОНСКО-БРИТАНСКО ПАРТНЕРСТВО

Селото Хоксхед е едно од најживописните села во Велика Британија

Цапарчани се збратимија со викинзите од Хоксхед
Англичаните им препорачаа на жителите на Цапари да преадаптираат дел од селските куќи во мали апартмани и да го развиваат селскиот планински туризам

Пелистерското село Цапари од неодамна се збратими со Хоксхед, едно од најживописните села во Езерската област на Велика Британија, за кое се смета дека постои уште од каменото доба. Во него прв се доселил викингот Хокар, по кого најверојатно го носи и името, а неговите жители и денес ги ословуваат како викинзи. Четиричлена делегација од Хоксхед неодамна го посети Цапари, а наскоро се очекува цапарчани да ги посетат викинзите.

- Нашата првобитна замисла беше да воспоставиме соработка со село од Југоисточна Европа. Добивавме стотици и стотици предлози дневно од земјите од овој дел на континентот. Но, по разгледувањето на сите, се определивме за Цапари. Големи заслуги за тоа има британската конзулка во Битола, Лилјана Спировска, која ни понуди најисцрпни информации за Цапари и цапарчани. Увидовме дека нашиот Хоксхед има многу сличности со Цапари. Целта на проектот не е да се натпреваруваме со Цапари или на нашите пријатели од ова село да им понудиме еднократна помош и тука се да застане. Напротив, нашата главна цел се соработка и партнерство на долги патеки, размена на информации за доброто на двете села. Сите жители на Хоксхед еднодушно и со задоволство го прифатија овој проект, а тој е благословен дури и од нашиот селски свештеник и од ова партнерство многу се очекува - нагласија Англичаните.

Цапарчани се покажаа како извонредни домаќини. Се натпреваруваа кој посрдечно и потопло да ги пречека пријателите од Хоксхед и да им изнесе на трпезата што повеќе и повкусни македонски и цапарски специјалитети. Ја прошетаа делегацијата до селското училиште, цапарскиот манастир, црквата "Св. Ѓорѓи", малиот битолски Монмартр, Широк сокак и до старата битолска чаршија, а потоа и до Охрид и Крушево. За нивното добредојде во училиштето приредија и културно-уметничка програма со игранка, каде што и викинзите не можеа да останат спокојни, а да не заиграат македонско оро.

Цапарчани добија повеќе идеи за развој на селото. На пример, од селската текстилна фабрика да направат туристички центар, да преадаптираат дел од селските куќи во мали апартмани и да го развиваат селскиот планински туризам зашто се лоцирани во живописниот Пелистер.

- Зближувањето на Цапари и Хоксхед ќе доведе до зближување на Битола до некој од британските градови. Ваквите блиски врски ќе придонесат Европејците уште повеќе да не запознаат и да не засакаат - вели конзулката Лилјана Спировска.

Менде Петковски

http://star.dnevnik.com.mk/default.aspx?pBroj=2141&stID=17686

Capari na stranicata Krale Marko

http://www.kralemarko.org.mk/default-mk.asp?ItemID=C5010CA85602F842AED623D10DB35B5F

С. Цапари, Пелистер

Во густата борова шума над која се белеат снежните врвови на Пелистер, на само петнаесетина километри од Битола, на патот кон Ресен се црвенеат ќерамидите од село Цапари. Тесниот асфалтиран пат кој води до селото, кое се спријатели со британското село Хоксхет. На самиот влез од селото може да се видат големите, и по сто години стари куќи на цапарчани, кои повеќе личат на староградски палати со големи прозорци и тераси оградени со ковано железо. Речиси сите се изградени од големи камења кои жителите ги ваделе додека ги копале нивите на кои одгледуваат компири. Цапарскиот компир е познат исто како и јаболката од овој крај.

Поголемиот дел од куќите имаат големи дворови, поплочени со камења, со убави средени паркови, богати со цвеќиња и дрвја. Цапарчани, беа домаќини на викинзите од Хоксхет, едно од најпознатите места по селски туризам во Велика Британија. Нивното село било одбрано затоа што имале, сличната местоположба. Надморска височина од околу 900-1.000 м. Имаат околу 500 луѓе, Друга заедничко нешто е тоа што британското село се наоѓа во најголемата езерска област Лејк Дистрикт, додека селото е во близина на Стрежовското Езеро, како и на планинските Пелистерски Очи и Орлови Бари.

Поголемиот број жители на Цапари, зборуваат англиски, затоа што нема фамилија од која барем еден член не е отиден на печалба. На патот кој води до старата мелница, на самиот крај од селото живее Ристо Веловски, еден од најпознатите препаратори на животни во земјава. Во ходникот од неговата куќа тој во застаклена просторија има околу 50-ина препарирани диви животни, меѓу кои мечка, хиена и кобра во борба. Само еден од сувенирите е издвоен на страна, напишано 1972 г, патка, првото животно што го препарал и го чува како многу драг предмет.

Ретко кој од мештаните знае како селото го добило името. Тие велат дека имаат слушнато приказни дека тоа е останато уште од турско. Во минатото во овој крај се чувале многу кози. Во Цапари немало куќа која немела коза. Па од козјото одење 'цап, цап', дошло и името Цапари. Според нив, млекото не се продавало и од него се правело сирење, исклучиво за потебите на семејството.

можност за посета на: contact@kralemarko.org.mk

http://www.kralemarko.org.mk/default-mk.asp?ItemID=C5010CA85602F842AED623D10DB35B5F

Цапари - село со палати стари сто години

www.vest.com.mk
Година: 3 Број:850 Сабота 5/10/2003

ВИКИНЗИТЕ ОД АНГЛИСКИОТ ХОКСХЕТ ЗА ПРИЈАТЕЛСКО ОДБРАА ПЕЛИСТЕРСКО СЕЛО
Цапари - село со палати стари сто години
Во битолското гурбетчиско село Цапари повеќето куќи се големи градби, слични на староградски палати со големи прозорци и прекрасни огради од ковано железо, изградени од големи камења кои цапарчани ги....

Во густата борова шума над која се белеат снежните врвови на Пелистер, на само петнаесетина километри од Битола, на патот кон Ресен се црвенеат ќерамидите од село Цапари. Тесниот асфалтиран пат кој води до селото, кое пред неколку месеци се спријатели со британското село Хоксхет, поминува низ зелените ливади во подножјето на планината Баба.
На самиот влез од селото може да се видат големите, и по сто години стари куќи на цапарчани, кои повеќе личат на староградски палати со големи прозорци и тераси оградени со ковано железо. Речиси сите се изградени од големи камења кои жителите ги ваделе додека ги копале нивите на кои одгледуваат компири. Цапарскиот компир е познат исто како и јаболката од овој крај. Поголемиот дел од куќите имаат големи дворови, поплочени со камења, со убави средени паркови, богати со цвеќиња и дрвја.
"Веќе триесет години живеам сама во куќата. Порано некако крпев крај со крај, но сега станува се потешко. Од врнежите почна да протекува покривот и секојдневно гледам како се уништува мојот дом, во кој израснав и кој е поврзан со голем број историски случувања", вели 77-годишната Љубица Коцевска, која со својата сосетка седеше под една од сенките покрај тесната асфалтирана уличка која поминува до нејзината, сега најголема куќа во селото. "Таа е на мојата фамилија, но речиси сите се отидени на печалба во Америка. Јас останав сама, немам деца, а мажот ми почина уште на 30 години", вели Љубица.
Потсетувајќи се на минатото, Коцевска раскажува дека низ оваа палата, која има 10 соби и голем салон, поминале многу војски. "Германците кај нас имаа штаб, Бугарите направија кујна, додека албанската војска во една од собите неколку дена ги чуваше затворени фатените бугарски војници. Сите тие доаѓаа и си одеа", вели таа. Коцевска додава дека едно време, благодарение на големината, куќата била претворена и во селска гимназија.
Цапарчани кажуваат дека куќата на Коцевски не е единствена во селото со својата големина и убавина, нив ги има многу, само што поголемиот дел веќе се целосно уништени. "Некои од сопствениците заминаа за Америка и Австралија и повеќе не се вратија", кажува Јордан Станиновски, градоначалник на Општина Цапари, кој вели дека последниве неколку години посебно се чувствува замирањето на животот во ова пелистерско место. "Мештаните сега заработуваат од производство на компири и јаболка кои се продаваат на големо, доаѓаат купувачи од Скопје и од Албанија", вели тој, надевајќи се дека можеби ќе дојдат подобри времиња и селото ќе пркне.
Цапарчани, кои на крајот на јануари годинава беа домаќини на викинзите од Хоксхет, едно од најпознатите места по селски туризам во Велика Британија, велат дека нивното село од Британците било одбрано затоа што имале многу слични нешта. "На Англичаните им биле предложени поголем број села од Југоисточна Европа, меѓу кои и Цапари, за склучување на пријателство, но тие го одбрале нашето поради сличната местоположба. Хоксхет се наоѓа на надморска височина од околу 900 метри, а Цапари на околу 1.000 метри", објаснува Станиновски. Тој вели дека англиското село, чии жители се уште се нарекуваат викинзи, има околу 500 луѓе, исто колку што има и Цапари. "Друга заедничко нешто е тоа што британското село се наоѓа во најголемата езерска област Лејк Дистрикт, додека нашето село е во близина на Стрежовското Езеро, како и на планинските Пелистерски Очи и Орлови Бари", додава градоначалникот на оваа општина. Тој вели дека поголемиот број жители на Цапари, без оглед на годините, зборуваат англиски, затоа што нема фамилија од која барем еден член не е отиден на печалба во Австралија или во Америка.
"Доколку успееме да добиеме средства од Европската агенција за реконструкција за изградба на жичарница на северозападниот дел од Пелистер каде што снегот останува дури до јули, тогаш постои можност во Цапари да се развие селскиот туризам", кажува Станиновски.
На патот кој води до старата мелница, на самиот крај од селото живее Ристо Веловски, еден од најпознатите препаратори на животни во земјава. Во ходникот од неговата куќа тој има направено застаклена просторија во која има околу 50-ина препарирани диви животни, меѓу кои една огромна мечка што тој ја уловил пред многу години на Пелистер, и хиена и кобра во борба, за кои вели дека му се подарени од еден пријател. Само еден од сувенирите е издвоен на страна од останатите на посебен сталак во ходникот, на кој со пенкало е напишано 1972 годнина. "Оваа патка е првото животно што го препарирав и го чувам како многу драг предмет", вели тој. Велковски раскажува дека порано многу често одел на лов, но сега тоа го прави поретко. "Доаѓаат луѓе од цела Македонија и ми носат животни за препарирање, а, исто така, правам и крзнени шалови од лисици и други диви животни", додава тој.
Ретко кој од мештаните знае како селото го добило името. Тие велат дека имаат слушнато приказни дека тоа е останато уште од турско. "Во минатото во овој крај се чувале многу кози. Во Цапари немало куќа која немела коза. Па од козјото одење 'цап, цап', дошло и името Цапари", раскажуваат селаните. Според нив, млекото не се продавало и од него се правело сирење, исклучиво за потебите на семејството. "Кога Лазо Колишевски ги прогласи козите за штетни животни, тие беа масовно заклани, а со тоа се загуби и долговековната традиција за козарството во овој крај", кажуваат жителите, кои велат дека сега во селото има само еден човек кој чува околу 70 кози.

Ирена Смиљанска
Фото. Г. Чочков

http://www.vest.com.mk/default.asp?id=60754&idg=3&idb=850&rubrika=Revija

Informacii za selo Capari na Vikipedija

Informacii za selo Capari na Vikipedija.

http://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%A6%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B8

------------------------------------

Цапари

Од Википедија, слободна енциклопедија

Цапари е село во рамките на општина Битола, сместено на падините на Баба планина, поранешно седиште на општина Цапари.

Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Може да помогнете со тоа што ќе ја проширите.

Историja

Цапари се споменува уште од 1622-23 год. Во сите записи се се именува со "Цапари". За потеклото на името Цапари постојат две претпоставки:

1. се претпоставува дека потекнува од апелатив (општа именка) цапар (цап) 'јарец' или 'јарци' - козари, од цапар, формирано од зоонимот (име што го носи некој некој животински вид) цап 'јарец', со суфиксот "-ар" + множина-и = цапари - луѓе што се занимавале со одгледување на јарци - кози - козари.

2. името Цапари може да биде патронимско име настанато од топонимизација на родовско-фамилијарно име Цапари, образувано со множинска наставка -и, а во негова основа е прекарот Цапар, сп. со Дивјаци.

Тоа значи името на с. Цапари доаѓа од личното име Цапар - име на старешина на, односно таткото Цапар, а подоцна го добило значењето "место каде што живеат луѓето кои потекнуваат од Цапар" т.е. каде што живее неговото семејство.

Антропонимот Цапар може да биде образуван од прекарот цап 'јарец' со антропонимиски суфикс –ар - значи козар. Лексемата (зборот) цапар како апелатив повеќе не се употребува, истисната е од лексемата козар.Поимот цап има иранско потекло, а други претпоставуваат дека има албанско потекло. Научникот Петар Скок смета дека апелативот цап е е секако претсловенски балканизам (со употреба на балканот), a ce смета дека е илирско-тракиски лексички реликт се употребува лексемата цап во: романскиот јазик, во албанскиот, унгарскиот, во баварско-австриското говорно подрачје, во старомакедонското лексичко подрачје, кое подоцна било преземено и од словените. Лексемата "цап", заедно со балканизмите: бач, бигор, карпа, урда, чука се вборјува во лексичкиот слој на балканскиот јазичен супстрат.

Население и општи податоци

Цапари е планинско село на надморска височина од 1 010 метри, а од градот Битола е оддалечено 15 километри.

Во селото се наоѓаат повеќе општествено-стопански објекти како: осумгодишното основно училиште, фабрички погон, амбуланта, пошта, дом на културата, продавници и ресторан.

Цапари брои 565 жители од кои: 563 се Македонци, 1 е Влав и 1 е Србин.

http://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%A6%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B8

Capari na Youtube!

PESNA ZA CAPARI - KULTURNI SPOMENICI I OBICAII
Vo ovaj video zapis se soodrzat sliki vo koi mozat da se vidat del od kulturnite spomenici vo Capari kako i nekoi obicaii,kako sto se karnevalot i kolede. No isto taka mozat da se vidat i del od mnogute prirodni ubavini koi mozat da se vidat vo capari, sliki od sekojdnevieto a isto taka i od fudbalskata ekipa FK.PELISTER CAPARI
http://www.youtube.com/watch?v=AVNtW_jl8M4
(Created by Zoran Misevski)

This video clip on youtube contains the song "Ej, Capari" with a picture slideshow of Capari's natural beauty, monuments, Karneval/Babari, Kolede and photographs of past soccer teams. Special thanks to Zoran Misevski for creating this video and uploading it to youtube. :)

Sliki od Capari na Panoramio

Google Earth has expanded to include the website Panoramio, where travelers can upload their favorite pictures and tag them on the exact location on the satellite image. There are a few pictures uploaded on Panoramio of Capari, Pelister and the surrounding villages. Click on the link below to check them out. :)

http://www.panoramio.com/map/#lt=41.041815&ln=21.203785&z=4&k=2&a=1&tab=1

Capari na Google Earth!

When I saw this a while back I got really excited. You can actually zoom in really close. You won't be able to see your baba, but you'll be able to see the roof of her house! :)

Here is the link to the map. Enjoy! :)

http://maps.google.com/maps?f=q&hl=en&q=Capari,+Macedonia&ie=UTF8&ll=41.054987,21.176276&spn=0.014854,0.029182&t=h&z=15&iwloc=addr&om=1

Dobrodojdovte! Welcome!

I would like to welcome everyone to the Capari blogspot! I will be updating the blog weekly with photographs, videos, articles and posts regarding Capari's history, natural beauty, traditions and way of life. If you'd like to post something, send me your email address and I will add you to the authors list. It is important that we never forget where we came from! I hope that this blog will reconnect the Caparcani around the world and spur an interest in all of us to go back to the beautiful village that we are so proud to have come from. :)